Kyoto'nun geyşa mahalleleri

Beş çiçek kasabası

Hanamachi, kelimenin tam anlamıyla çiçek kasabası, geyşaların yaşadığı ve çalıştığı bir bölgedir. Her birinin kendi adı ve arması vardır ve geyşalar genellikle kendi bölgelerinin dışında çalışmazlar. Kyoto'nun beş bölgesi bazen gokagai, yani beş çiçek kasabası olarak adlandırılır. Shimabara bir zamanlar altıncı bölgeyi oluşturuyordu, ancak 20. yüzyılın sonlarında son geyşasının ayrılmasıyla geyşa bölgesi olmaktan çıktı.

Gion Kōbu ve Gion Higashi

Higashiyama semtindeki Gion, hayatına Yasaka Tapınağı'na bakan bir eğlence bölgesi olarak başladı ve bugün iki hanamachi'ye ev sahipliği yapıyor. Gion Kōbu, Hanamikoji de dahil olmak üzere bölgenin büyük bölümünü kapsayan daha büyük olanı; Gion Higashi ise daha küçük ve kuzeydoğu köşesinde yer alıyor. İkisi bir zamanlar tek bir bölgeydi ve 1881'de ayrıldı. Gion Kōbu, şehrin en bilinen danslarından biri olan Miyako Odori'ye sahne oluyor. Daha sakin sokakları arasında Hanami Yolu ve Shirakawa'nın suya bakan geleneksel mekânlarla çevrili bölümü bulunuyor.

Pontochō ve Miyagawa-chō

Pontochō, tıpkı Gion gibi geleneksel mimariyi ve eğlence kültürünü korumasıyla ünlüdür; adının Portekizcede köprü anlamına gelen ponte kelimesinden türediği düşünülmektedir. Miyagawa-chō, Kamo nehri kıyısında küçük tiyatrolarda kabuki oynanan bir bölgeden doğmuştur. Simgesi birbirine geçmiş üç halkadır ve geyşalarının dans ettiği kendi kaburenjō tiyatrosuna sahiptir.

Kamishichiken

Kitano Tenman-gū'nun hemen doğusunda, kuzeybatıda yer alan Kamishichiken, hanamachi'lerin en eskisi ve en sakinidir; nehir kıyısındaki bölgelere kıyasla daha az turist çeker. Adı, tapınağın yeniden inşasından artan malzemeyle yapılan yedi çay evinden gelir ve "yedi üst ev" anlamına gelir. Simgesi, şişe dizilmiş dango hamur tatlılarından oluşan bir halkadır. El dokuması tekstilleriyle bilinen Nishijin bölgesinde yer alır ve sokakları koyu ahşap ochaya ile okiya'larla çevrilidir.

Halka açık danslar

Beş bölgenin tamamı, hem maiko hem de geiko'ların katıldığı yıllık halka açık danslar, yani odori'ler düzenler. Dördü ilkbaharda, biri — Gion Higashi — sonbaharda sahnelenir. En eskileri olan Gion Kōbu ve Pontochō dansları, 1872 Kyoto sergisinde başlamıştır. Miyako Odori nisan boyunca Gion Kōbu Kaburen-jo'da sürer ve Pontochō'nun Kamogawa Odori'si mayısın büyük bölümünü kapsar. Bazı biletler, gösteriden önce maiko'ların sunduğu bir çay seremonisini de içerir. Kamishichiken'in Kitano Odori'si mart sonundan nisan başına, Miyagawa-chō'nun Kyō Odori'si ise nisanın ilk iki haftasına yayılır.

Onları görmenin diğer yolları

İlkbahar danslarının ötesinde, beş bölgenin tamamı haziran sonundaki bir hafta sonu ortak bir halka açık gösteride bir araya gelir ve bazı geiko ile maiko'lar Gion Corner'da ziyaretçiler için dans eder. Kamishichiken'de geiko ve maiko'lar, şubattaki erik çiçeği festivali sırasında Kitano Tenman-gū'da açık havada düzenlenen çay seremonisinde çay ikram eder. Bunların her biri bir tarihe ya da mevsime bağlıdır; rezervasyonla alınan bir programdan temel farkı da budur.

Çay seremonisinin yeri

Gojō yakınındaki maiko çay seremonisi, beş bölgenin de dışında, bir ochaya yerine metroya yakın bir odada gerçekleşir. Sınırlılığı da kolaylığı da buradadır: tanışma gerekmez ve her oturuma bir maiko ya da geiko ev sahipliği yapar. Nisan ya da mayısta Kyoto'da bulunuyorsanız, bir bölgenin odori'si maiko ve geiko'ları performans sergilerken görmenin diğer yoludur.

Sonraki: Maiko ve geiko: kim kimdir