Οι συνοικίες γκέισα του Κιότο

Πέντε πόλεις με λουλούδια

Ένα hanamachi, κυριολεκτικά «πόλη των λουλουδιών», είναι μια συνοικία όπου ζουν και εργάζονται οι γκέισες. Κάθε μία έχει το δικό της όνομα και έμβλημα, και οι γκέισες συνήθως δεν εργάζονται εκτός της δικής τους συνοικίας. Οι πέντε του Κιότο αποκαλούνται μερικές φορές gokagai, οι πέντε «πόλεις των λουλουδιών». Η Shimabara κάποτε αποτελούσε μια έκτη, αλλά έπαψε να είναι συνοικία γκέισων όταν η τελευταία γκέισα έφυγε στα τέλη του 20ού αιώνα.

Γκιον Κόμπου και Γκιον Χιγκάσι

Το Γκιόν, στη συνοικία Χιγκασιγιάμα, ξεκίνησε τη ζωή του ως περιοχή ψυχαγωγίας απέναντι από το Ιερό Γιασάκα και σήμερα φιλοξενεί δύο χανάματσι. Το Γκιόν Κόμπου είναι το μεγαλύτερο, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης της Χαναμικότζι· το Γκιόν Χιγκάσι είναι μικρότερο και βρίσκεται στη βορειοανατολική γωνία. Κάποτε οι δύο αποτελούσαν μία ενιαία περιοχή και χωρίστηκαν το 1881. Το Γκιόν Κόμπου φιλοξενεί το Μιγιάκο Οντόρι, τον πιο γνωστό από τους χορούς της πόλης. Στους πιο ήσυχους δρόμους του περιλαμβάνονται το Χανάμι Λέιν και το τμήμα του Σιρακάβα που είναι παρατεταγμένο με παραδοσιακά καταστήματα αντικριστά στο νερό.

Pontochō και Miyagawa-chō

Το Pontochō είναι διάσημο, όπως και το Gion, για τη διατήρηση της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και ψυχαγωγίας· το όνομα θεωρείται ότι προέρχεται από το ponte, πορτογαλική λέξη για τη γέφυρα. Το Miyagawa-chō αναπτύχθηκε από μια περιοχή στην όχθη του ποταμού Kamo, όπου παιζόταν καμπούκι σε μικρά θέατρα. Το έμβλημά του είναι τρεις αλληλένδετοι κύκλοι και διαθέτει το δικό του kaburenjō, το θέατρο όπου χορεύουν οι γκέισες του.

Kamishichiken

Το Kamishichiken, στα βορειοδυτικά ακριβώς ανατολικά του Kitano Tenman-gū, είναι το αρχαιότερο από τα hanamachi και το πιο ήσυχο, προσελκύοντας λιγότερους τουρίστες από τις συνοικίες κοντά στον ποταμό. Το όνομά του σημαίνει επτά ανώτερα σπίτια, από τα επτά τεϊοπολεία που χτίστηκαν με υλικά που περίσσεψαν από την ανακατασκευή του ιερού. Το έμβλημά του είναι ένας κύκλος από dango περασμένα σε ξυλάκι. Βρίσκεται στην περιοχή Nishijin, γνωστή για τα χειροποίητα υφάσματά της, και τα σοκάκια του είναι στρωμένα με σκούρα ξύλινα ochaya και okiya.

Οι δημόσιοι χοροί

Και οι πέντε συνοικίες διοργανώνουν ετήσιους δημόσιους χορούς, ή odori, με maiko και geiko. Τέσσερις τους παρουσιάζουν την άνοιξη και μία, το Gion Higashi, το φθινόπωρο. Οι αρχαιότεροι, του Gion Kōbu και του Pontochō, ξεκίνησαν στην έκθεση του Κιότο το 1872. Το Miyako Odori διαρκεί όλο τον Απρίλιο στο Gion Kōbu Kaburen-jo, και το Kamogawa Odori του Pontochō καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του Μαΐου. Ορισμένα εισιτήρια περιλαμβάνουν τελετή τσαγιού που σερβίρουν maiko πριν από την παράσταση. Το Kitano Odori του Kamishichiken εκτείνεται από τα τέλη Μαρτίου έως τις αρχές Απριλίου, και το Kyō Odori του Miyagawa-chō τις δύο πρώτες εβδομάδες του Απριλίου.

Άλλοι τρόποι για να τους δείτε

Πέρα από τους ανοιξιάτικους χορούς, και οι πέντε συνοικίες συμμετέχουν σε μια συνδυασμένη δημόσια παράσταση ένα σαββατοκύριακο στα τέλη Ιουνίου, και ορισμένες geiko και maiko εκτελούν χορούς για τους επισκέπτες στο Gion Corner. Στο Kamishichiken, geiko και maiko σερβίρουν τσάι σε μια υπαίθρια τελετή τσαγιού στο Kitano Tenman-gū κατά τη διάρκεια της γιορτής της ανθοφορίας της δαμασκηνιάς τον Φεβρουάριο. Κάθε μία από αυτές τις εκδηλώσεις είναι συνδεδεμένη με μια ημερομηνία ή μια εποχή, και αυτή είναι η κύρια διαφορά από ένα πρόγραμμα που μπορείτε να κλείσετε.

Πού ταιριάζει η τελετή τσαγιού

Η τελετή τσαγιού με maiko κοντά στο Gojō βρίσκεται έξω από τις πέντε συνοικίες, σε μια αίθουσα κοντά στο μετρό και όχι σε ένα ochaya. Αυτός είναι ο περιορισμός της και ταυτόχρονα η ευκολία της: δεν απαιτείται σύσταση, και μια maiko ή geiko φιλοξενεί κάθε συνεδρία. Αν βρίσκεστε στο Κιότο τον Απρίλιο ή τον Μάιο, το odori μιας συνοικίας είναι ο άλλος τρόπος για να δείτε maiko και geiko να παίζουν.

Διαβάστε στη συνέχεια: Maiko και geiko: ποια είναι ποια