Maiko και geiko: ποια είναι ποια

Οι λέξεις

Οι γκέισα είναι καλλιτέχνιδες εκπαιδευμένες στον ιαπωνικό χορό, τη μουσική και το τραγούδι, και επιδέξιες οικοδέσποινες και συνομιλήτριες. Στο Κιότο αυτοαποκαλούνται γκέικο, που μεταφράζεται περίπου ως γυναίκα της τέχνης, ενώ οι μαθητευόμενες είναι μαΐκο. Το έργο τους είναι να τραγουδούν, να χορεύουν και να παίζουν σαμισέν ή άλλα όργανα για τους καλεσμένους σε δείπνα, γνωστά ως ozashiki. Τα πρωινά οι μαΐκο κάνουν μαθήματα στις παραδοσιακές τέχνες· τη νύχτα εργάζονται.

Από μαθήτρια σε γκέικο

Η πορεία έχει ονομασμένα στάδια. Μια shikomi ζει στην okiya ως μαθήτρια, μαθαίνοντας να φορά κιμονό και να συνομιλεί με καλεσμένους, συχνά για έως και ένα χρόνο. Μια minarai μαθαίνει παρακολουθώντας σε πάρτι για περίπου ένα μήνα. Στο misedashi κάνει το ντεμπούτο της ως μαΐκο και πραγματοποιεί επίσημες επισκέψεις στην περιοχή της. Οι μαΐκο συνήθως ντεμπουτάρουν στα δεκαεπτά ή δεκαοκτώ, και γύρω στα είκοσι ή είκοσι ένα αποφοιτούν ως γκέικο στην τελετή erikae.

Γιακάς, μανίκι και ζώνη

Τα πιο ξεκάθαρα σημάδια είναι στο κιμονό. Η μαΐκο φορά ένα hikizuri, ένα κιμονό που σέρνεται, με μακριά μανίκια σε στυλ furisode, και δείχνει τον κόκκινο γιακά του εσωτερικού κιμονό της στο λαιμό. Η ζώνη της, η darari, έχει μήκος έξι έως επτά μέτρα και κρέμεται στην πλάτη της, με το έμβλημα της okiya της υφασμένο ή βαμμένο στη μία άκρη. Η γκέικο φορά πάντα κοντά μανίκια, ένα συμπαγές λευκό γιακά και μια ζώνη δεμένη σε κόμπο τυμπάνου.

Μαλλιά και στολίδια

Το χτένισμα μιας μαΐκο γίνεται από τα δικά της μαλλιά και αναδιαμορφώνεται εβδομαδιαίως, γι' αυτό αναπαύει το λαιμό της σε ένα ανασηκωμένο μαξιλάρι takamakura τη νύχτα για να το προστατεύσει. Πέντε χτενίσματα σηματοδοτούν τα στάδια της μαθητείας· μια νεότερη μαΐκο φορά το wareshinobu. Τα hana kanzashi, στολίδια από διπλωμένα μεταξωτά λουλούδια, αλλάζουν με κάθε μήνα του χρόνου και το μέγεθος και ο αριθμός τους μεταβάλλονται ανάλογα με την αρχαιότητα. Η γκέικο φορά συχνά περούκα σε στυλ shimada, με πολύ λιγότερα στολίδια.

Το σπίτι πίσω της

Κάθε μαΐκο ανήκει σε μια οκίγια, έναν οίκο γκέισας που διευθύνει μια γυναίκα την οποία τα μέλη αποκαλούν μητέρα. Η οκίγια κλείνει τις εμφανίσεις της και τα μαθήματά της στο τραγούδι, τον χορό, τα όργανα και την τελετουργία του τσαγιού, και συχνά της δανείζει το πολυδάπανο κιμονό που φορά. Οι ίδιες οι εμφανίσεις πραγματοποιούνται σε οτσάγια, σπίτια στις συνοικίες των γκέισας όπου ψυχαγωγούνται οι πελάτες, συνήθως μόνο με σύσταση.

Διαβάστε στη συνέχεια: Οι συνοικίες γκέισα του Κιότο

Ερωτήσεις που αξίζει να κάνετε

Οι ερωτήσεις και απαντήσεις για την τελετή του τσαγιού είναι η ευκαιρία σας να πάτε πέρα από το κοστούμι. Ρωτήστε πόσο καιρό υπηρέτησε ως μαθητευόμενη, ποιες τέχνες σπουδάζει τώρα, πώς γίνεται το χτένισμά της και πώς κοιμάται στο takamakura, τι αντιπροσωπεύουν τα kanzashi αυτού του μήνα ή πώς μοιάζει μια συνηθισμένη μέρα. Οι ερωτήσεις για την εκπαίδευσή της και τις τέχνες της τείνουν να προκαλούν τις πληρέστερες απαντήσεις. Κρατήστε τις σύντομες, καθώς καθεμία θα μεταφράζεται.

Ποιον θα συναντήσετε στο τσάι

Στην τελετή τσαγιού κοντά στο Gojō, ο διοργανωτής φέρνει μια μαΐκο ή μια γκέικο, επιλεγμένη μέρα με τη μέρα, και δεν μπορεί να πει εκ των προτέρων ποια. Με τα σημάδια παραπάνω θα το ξέρετε με μια ματιά: μακριά μανίκια που σέρνονται, κόκκινο γιακά και μακρύ κρεμαστό όμπι σημαίνουν μαΐκο· κοντά μανίκια και λευκό γιακά σημαίνουν γκέικο. Το πρόγραμμα δεν αλλάζει σε καμία περίπτωση, και οι παραπάνω ερωτήσεις ισχύουν και για τις δύο.