De geishawijken van Kyoto

Vijf bloemendorpen

Een hanamachi, letterlijk een bloemenstad, is een district waar geisha's wonen en werken. Elk district heeft zijn eigen naam en wapen, en geisha's werken doorgaans niet buiten hun eigen district. De vijf van Kyoto worden soms de gokagai genoemd, de vijf bloemensteden. Shimabara vormde ooit een zesde, maar het hield op een geishadistrict te zijn toen de laatste geisha er in de late 20e eeuw vertrok.

Gion Kōbu en Gion Higashi

Gion, in de wijk Higashiyama, begon als een uitgaansbuurt tegenover het Yasaka-schrijn en herbergt vandaag de dag twee hanamachi. Gion Kōbu is de grootste en beslaat het grootste deel van de wijk, inclusief Hanamikoji; Gion Higashi is kleiner en ligt in de noordoostelijke hoek. De twee vormden ooit één wijk en splitsten zich in 1881. Gion Kōbu voert de Miyako Odori op, de bekendste van de dansen van de stad. Tot de rustigere straatjes behoren Hanami Lane en het gedeelte van de Shirakawa dat wordt geflankeerd door traditionele etablissementen aan het water.

Pontochō en Miyagawa-chō

Pontochō staat, net als Gion, bekend om het behoud van traditionele architectuur en vermaak; de naam is vermoedelijk afgeleid van ponte, het Portugese woord voor brug. Miyagawa-chō ontstond uit een gebied aan de oever van de Kamo-rivier waar kabuki werd opgevoerd in kleine theaters. Het embleem bestaat uit drie in elkaar grijpende ringen, en het district heeft zijn eigen kaburenjō, het theater waar de geisha's dansen.

Kamishichiken

Kamishichiken, in het noordwesten net ten oosten van Kitano Tenman-gū, is de oudste van de hanamachi en de rustigste, met minder toeristen dan de districten bij de rivier. De naam betekent 'zeven bovenhuizen', naar de zeven theeschenkerijen die werden gebouwd met materiaal dat overbleef bij de wederopbouw van het heiligdom. Het embleem is een ring van dango-balletjes aan een stokje. Het district ligt in de Nishijin-buurt, bekend om handgeweven textiel, en de straten worden geflankeerd door donkerhouten ochaya en okiya.

De publieke dansvoorstellingen

Alle vijf districten organiseren jaarlijkse publieke dansvoorstellingen, odori genaamd, met zowel maiko als geiko. Vier daarvan vinden plaats in het voorjaar en één, Gion Higashi, in het najaar. De oudste, die van Gion Kōbu en Pontochō, begonnen bij de Kyoto-tentoonstelling van 1872. De Miyako Odori loopt heel april door in het Gion Kōbu Kaburen-jo, en de Kamogawa Odori van Pontochō vult het grootste deel van mei. Bij sommige tickets hoort een theeceremonie die maiko vóór de voorstelling verzorgen. De Kitano Odori van Kamishichiken loopt van eind maart tot begin april, en de Kyō Odori van Miyagawa-chō beslaat de eerste twee weken van april.

Andere manieren om ze te zien

Naast de voorjaarsdansen nemen alle vijf districten deel aan een gezamenlijke publieke voorstelling in een weekend eind juni, en sommige geiko en maiko dansen voor bezoekers in Gion Corner. In Kamishichiken schenken geiko en maiko thee tijdens een openluchttheeceremonie bij Kitano Tenman-gū tijdens het pruimenbloesemfestival in februari. Elk van deze evenementen is gebonden aan een datum of een seizoen, en dat is het belangrijkste verschil met een programmeerbare activiteit.

Waar de theeceremonie past

De maiko-theeceremonie bij Gojō valt buiten alle vijf districten, in een ruimte bij de metro in plaats van in een ochaya. Dat is haar beperking en haar gemak: er is geen introductie nodig, en elke sessie wordt gehost door een maiko of geiko. Bent u in april of mei in Kyoto, dan is de odori van een district de andere manier om maiko en geiko te zien optreden.

Lees verder: Maiko en geiko: wie is wie